Τα απόβλητα του πράσινου κάδου θα οδηγηθούν στην συντριπτική πλειοψηφία στο Χώρο Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων της Φυλής και ένα ελάχιστο κλάσμα θα οδηγηθεί στο Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης και κομποστοποίησης του ΕΔΣΝΑ (Ειδικός Διαβαθμικός Σύνδεσμος Νομού Αττικής) για περεταίρω επεξεργασία και ανάκτηση.
Τα απόβλητα του μπλε κάδου θα οδηγηθούν σε Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών, όπου με μηχανικό και χειρωνακτικό τρόπο ανακτώνται τα ανακυκλώσιμα υλικά, όπως χαρτί, πλαστικό, αλουμίνιο, σίδηρος και γυαλί. Το καθένα από αυτά τα υλικά στη συνέχεια παίρνει το δρόμο του για τις αγορές, όπου θα γίνει η ανακύκλωση του.
Με βάση τα πιο πρόσφατα κοινοποιημένα στοιχεία του ΕΟΑΝ (Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωση), για το έτος 2018, η ποσότητα των παραχθέντων αποβλήτων συσκευασίας στην Ελλάδα ήταν 814.700 τόνοι εκ των οποίων το 63,6% ανακυκλώθηκε. Η εν λόγω ποσότητα αντιστοιχεί κατά κεφαλή σε 75,92 κιλά, εκ των οποίων ανακυκλώθηκε η ποσότητα των 48,28 κιλών. Σημειώνεται ότι με βάση τη EUROSTAT, για το έτος 2022, η κατά κεφαλή παραγωγή αποβλήτων στην Ελλάδα ήταν 519 κιλά όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ ήταν 511 κιλά.
Με βάση την απογραφή του 2021, ο Δήμος Πειραιά έχει πληθυσμό 163.572 κατοίκους. Επομένως, με το μέσο όρο των παραπάνω στοιχείων θα περιμέναμε ότι η ποσότητα που οδηγείται για ανακύκλωση από το Δήμο Πειραιά θα ήταν περίπου 7.900 τόνοι ετησίως.
Ωστόσο, η πραγματική ποσότητα δεν είναι η αναμενόμενη, καθώς από τα στοιχεία που μας διέθεσε ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης και αφορούν τα περασμένα τρία έτη (2022-2024), η συνολική ποσότητα που συλλέχθηκε μέσω του μπλε κάδου ήταν κατά μέσο όρο 6.800 τόνοι ανά έτος για τον Πειραιά.
Αισιόδοξα είναι τα στοιχεία, όσον αφορά την καθαρότητα του υλικού, η οποία παρουσιάζει σημαντική βελτίωση. Πιο συγκεκριμένα το 2022, μόλις το 34% της συνολικής ποσότητας του μπλε κάδου ήταν ανακυκλώσιμα υλικά, ενώ το 66% ως υπόλειμμα (μη ανακυκλώσιμα υλικά) της διαλογής οδηγήθηκε στο ΧΥΤΑ . Το 2024, το ποσοστό των ανακυκλώσιμων υλικών βελτιώθηκε αισθητά και έφτασε το 48%, άρα ανακτήθηκαν 3.264 τόνοι ανακυκλώσιμων υλικών. Και πάλι βέβαια η απόκλιση από την προσδοκώμενη ποσότητα είναι σημαντική.
Εκτός των μπλε κάδων, ο Πειραιάς διαθέτει δύο ακόμα προγράμματα ανακύκλωσης. Πρόκειται για το πρόγραμμα “Κάνθαρος”, για το οποίο λεπτομέρειες δημοσιεύουμε στη συνέχεια και για το πρόγραμμα με τα “σπιτάκια” της εταιρείας ΤΕΧΑΝ. Όσον αφορά τις ποσότητες που συλλέγονται από τα σπιτάκια, επικοινωνήσαμε αρχικά με την εταιρεία, η οποία αρνήθηκε να μας δώσει τα στοιχεία και στη συνέχεια με το Δήμο Πειραιά, από όπου ενημερωθήκαμε ότι τα “σπιτάκια” δεν έχουν ολοκληρώσει ακόμα ένα έτος λειτουργίας και η συμφωνία με την εταιρεία, προβλέπει ότι η αναφορά ποσοτήτων θα γίνεται ανά έτος, παρότι η καταγραφή των ποσοτήτων γίνεται κάθε φορά που εργαζόμενοι της εταιρείας αδειάζουν τα υλικά που έχουν συγκεντρωθεί στα “σπιτάκια”. Να αναφέρουμε εδώ ότι η Περιφέρεια Αττικής “επέβαλε” στους Δήμους να εγκαταστήσουν τα “σπιτάκια” ανακύκλωσης και το κόστος για το καθένα από αυτά είναι περίπου 300.000 ευρώ.
Το πείραμα που απέδειξε ότι δεν έχουμε ακόμα νοοτροπία ανακύκλωσης
Πριν από δύο χρόνια, ξεκίνησε ένα πείραμα με τοποθέτηση κάδων σε χώρους εστίασης, όπου εκεί θα συλλέγονταν μόνο κουτιά αλουμινίου αναψυκτικών. Οι κάδοι τοποθετήθηκαν σε διάφορα σημεία σε Αθήνα και Πειραιά, όπου σε κάποια από αυτά το προσωπικό του καταστήματος είχε την υποχρέωση να πετάει στον κάδο του κουτί αλουμινίου, ενώ σε άλλα, αυτό το έκανε ο πελάτης.
Ίσως, το πιο σημαντικό από τα συμπεράσματα του πειράματος, το οποίο συνεχίζεται, είναι ότι ο πολίτης έχει ελάχιστο ενδιαφέρον να συμμετέχει στην ανακύκλωση.
Στους κάδους που τοποθετήθηκαν σε σημεία που ήταν ευθύνη του πολίτη να πετάξει το κουτάκι αλουμινίου, όταν συλλέγονταν το υλικό, υπήρχε πολύ σκουπίδι, μερικές φορές μέχρι και 90%. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στον κάδο οι πολίτες πέταγαν, κυρίως χάρτινα και πλαστικά ποτήρια από καφέ, φαγητά, ενώ σε πολλές περιπτώσεις βρέθηκαν τσιγάρα, πάνες και υγρά μαντηλάκια.
Αντιθέτως, σε σημεία που ο εργαζόμενος στο κατάστημα είχε την ευθύνη να πετάει το κουτί αλουμινίου στον κάδο, η καθαρότητα έφτανε μέχρι και το 100%. Είναι σημαντικό να τονίσουμε, ότι τα αποτελέσματα του πειράματος ήταν τα ίδια, ανεξάρτητα από το βιοτικό επίπεδο της περιοχής που ήταν τοποθετημένος ο κάδος.
