Το 2019, η εταιρεία δημιούργησε μια μονάδα παραγωγής μηχανημάτων ανταποδοτικής ανακύκλωσης, οπότε τα σπιτάκια ανακύκλωσης που βλέπουμε σήμερα, συναρμολογούνται στην Ελλάδα και πωλούνται στους Δήμους στην τιμή των 300.000 ευρώ το ένα. Κάπου εδώ ξεκινά η νεότερη ιστορία της εταιρείας, η οποία πλέον βρίσκεται στο στόχαστρο της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις το κόστος κατασκευής για το κάθε σπιτάκι δεν υπερβαίνει τα 30.000 ευρώ.
Αναλυτικό ρεπορτάζ για το πως έφτασε το όνομα της εταιρείας στην ευρωπαϊκή εισαγγελία, αλλά και ποια πρόστιμα έχουν επιβληθεί ήδη σε φορείς που συνεργάστηκαν μαζί της μπορείτε να διαβάσετε σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Data Journalists https://www.datajournalists.co.uk/2024/09/05/porisma-fotia-gia-to-skandalo-me-ta-spitakia-anakyklosis/
Μπορεί μια εταιρεία με αυτήν την εικόνα να έχει συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας;
Μια από τις δράσεις της ΤΕΧΑΝ είναι ένα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανακύκλωσης, το οποίο γίνεται σε συνεργασία με σχολεία σε όλη τη χώρα και ωθεί τους μαθητές να συλλέγουν ανακυκλώσιμες συσκευασίες, το οποίο με την πρώτη ματιά δείχνει ωφέλιμο, γιατί δημιουργεί συνείδηση ανακύκλωσης έστω με αντάλλαγμα ένα δώρο μεγάλης αξίας και συγκεκριμένα ένα ταξίδι στις ΗΠΑ.
Στο διαγωνισμό αυτό, η εταιρεία έχει την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο φαίνεται να αγνοεί όσα προαναφέραμε. Η επίσημη απάντηση του Υπουργείου σε ερώτηση που θέσαμε σχετικά με τη συγκεκριμένη συνεργασία ήταν η εξής:
Σας ενημερώνουμε ότι η αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού παραχωρείται σε αιτήματα τα οποία έχουν υποβληθεί σύμφωνα με τον Κανονισμό Χορήγησης Αιγίδας, όπως αυτός έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. από τη Γενική Διεύθυνση Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (https://www.minedu.gov.gr/news/27668-11-04-17-kanonismos-xorigisis-aigidas-genikis-d-nsis-spoudon-p-thmias-kai-d-thmias-ekp-sis), και αφορούν σε δράσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι οποίες συνάδουν με τον ρόλο και την αποστολή του Υπουργείου και έχουν εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα.
Με εκτίμηση,
Γενική Γραμματεία Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής
Το περιεχόμενο της σελίδας του κανονισμού, πρακτικά είναι κενό ουσίας, καθώς δεν λαμβάνει υπόψιν ότι η συγκεκριμένη εταιρεία εμπλέκεται σε πιθανό σκάνδαλο με ισχυρές ενδείξεις, καθώς ήδη σε φορείς που συνεργάστηκαν μαζί της έχουν επιβληθεί πρόστιμα.
Πως μια τάξη καταφέρνει να μαζεύει 10.000 ασυμπίεστες συσκευασίες την ημέρα;
Κάθε μια συσκευασία, κουτί αλουμινίου, πλαστικό μπουκάλι ή γυάλινο μπουκάλι, θα πρέπει να παραδίδεται στο σπιτάκι ανακύκλωσης ασυμπίεστη. Κάναμε μια δοκιμή και διαπιστώσαμε ότι μια πλαστική σακούλα απορριμάτων 100 λίτρων, από τις μεγαλύτερες που υπάρχουν στο εμπόριο, χωράει περίπου 100 συσκευασίες.
Αυτό σημαίνει ότι οι μαθητές του της 6ης τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Κορυδαλλού που κέρδισαν πέρσι την πρώτη θέση στο διαγωνισμό, ανακυκλώνοντας 1.526.908 τεμάχια, απέθεταν στα σπιτάκια ανακύκλωσης περίπου 10.000 τέτοιες συσκευασίες ανά ημέρα. Δηλαδή 100 γεμάτες σακούλες των 100 λίτρων.
Το μέγεθος είναι τεράστιο, ακόμα και για εταιρείες που κάνουν επαγγελματικά συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών. Πώς τα κατάφεραν λοιπόν τα παιδιά μιας τάξης Δημοτικού ή έστω και ολόκληρου του σχολείου, αν υποθέσουμε ότι όλες οι τάξεις συνεργάστηκαν για να κερδίσει μια;
Το μυστικό βρίσκεται στη διαδικασία. Για κάθε αριθμό συσκευασιών που παραδίδονται σε ένα σπιτάκι, το σύστημα αποδίδει ένα κουπόνι με το αντίτιμο για τα παραδοτέα υλικά, το οποίο είναι 1 ευρώ για κάθε 33 συσκευασίες. Στο κάτω μέρος του κουπονιού υπάρχει και το απόκομμα συμμετοχής στο διαγωνισμό, όπου αναγράφεται ο αριθμός των συσκευασιών που παραδόθηκαν.
Οπότε, η κάθε τάξη δεν χρειάζεται απαραίτητα να παραδώσει συσκευασίες, αλλά κουπόνια. Σύμφωνα με πληροφορίες, στον προηγούμενο διαγωνισμό, υπήρξαν περιπτώσεις, ενδεχομένως μια από αυτές είναι και του Δημοτικού στον Κορυδαλλό, στις οποίες γονείς μαθητών έκαναν συμφωνίες με τα άτομα που διαχειρίζονται τα σπιτάκια, ώστε να παραλαμβάνουν κουπόνια, από παραδόσεις που έγιναν από άλλα άτομα, είτε δωρεάν, είτε κάποιες φορές με αντίτιμο.
Από όσο γνωρίζουμε, η ΤΕΧΑΝ γνώριζε αυτό το “παραθυράκι” και δε φρόντισε να το κλείσει στον τρέχοντα διαγωνισμό. Το αποτέλεσμα είναι, παιδιά που έχουν πραγματικά κοπιάσει να μαζέψουν τις συσκευασίες να χάνουν τελικά το δικαίωμα να βρεθούν στην πρώτη θέση, υποσκελιζόμενα, από “συνεργασίες”. Το φαινόμενο αυτό δε φαίνεται να αφορά καθόλου την εταιρεία, η οποία χρησιμοποιεί τη δράση για να προβάλει την οικολογική της συνείδηση, συνεχίζοντας να πουλάει σπιτάκια αντί του ποσού των 300.000 ευρώ.
