none

Η Εθνική Τράπεζα στερεί (ξανά) από τον Δήμο Πειραιά ένα αναγκαίο πάρκο

Η απουσία πράσινων χώρων και χώρων αναψυχής στον Δήμο Πειραιά είναι δεδομένη, όπως επανειλημμένα έχει τονίσει και η δημοτική αρχή. Το οικόπεδο Ρετσίνα ήταν μια μοναδική ευκαιρία για να αλλάξει αυτή η κατάσταση, αλλά η Εθνική Τράπεζα επέλεξε να τη στερήσει από τον Δήμο.

Με περίπου 29.000 τετραγωνικά μέτρα, το οικόπεδο Ρετσίνα θα μπορούσε να γίνει συγχρόνως ένας πνεύμονας οξυγόνου και ένας χώρος αναψυχής πολύ κοντά στο κέντρο του Πειραιά εξυπηρετώντας δεκάδες χιλιάδες πολίτες. Το οικόπεδο, από την κλωστοϋφαντουργία Ρετσίνα, πέρασε στα χέρια της Εθνικής Τράπεζας και για χρόνια έμενε αναξιοποίητο μέχρι πρόσφατα.

Η κατάσταση αυτή θα αλλάξει σύντομα, καθώς η οικιστική ανάπτυξη της περιοχής δίνει κίνητρα στην Εθνική Τράπεζα να μετατρέψει το οικόπεδο σε μια ακόμα μικρή τσιμεντούπολη με κτήρια, τα οποία θα μπορούν να φτάνουν μέχρι και τα 27 μέτρα ύψος. Όσο για την ανταπόδοσή της στον Δήμο Πειραιά, αυτή περιορίζεται σε 7.000 τετραγωνικά μέτρα, στα οποία ο Δήμος θα πρέπει να επενδύσει ο ίδιος για να τα μετατρέψει σε προσβάσιμο και ωφέλιμο δημόσιο χώρο. Ωστόσο, ο εμπαιγμός της Εθνικής Τράπεζας προς τους πολίτες του Πειραιά, γίνεται ακόμα πιο έκδηλος με έναν όρο που περιλαμβάνεται στο μνημόνιο παραχώρησης: ο Δήμος Πειραιά θα πρέπει να αναπλάσει με δικά του έξοδα τα διατηρητέα κτήρια του οικοπέδου (ξοδεύοντας εκατομμύρια ευρώ)

δηλαδή και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Η θέση του Δήμου Πειραιά από την αρχή της διαπραγμάτευσης παρουσιάζεται αδύναμη δεδομένου, ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα τα 300 εκατομμύρια -κατά την εκτίμηση του Δημάρχου- για την αγορά του οικοπέδου.

Αν κρίνουμε από το έργο του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Νέο Φάληρο, το οποίο πήρε νέα παράταση για το 2028, το αναμενόμενο είναι η Εθνική Τράπεζα να επενδύσει στην τσιμεντούπολη που θα αποφέρει άμεσα κέρδη στο χαρτοφυλάκιό της και τα έργα ανάπλασης να περιμένουν πολλά χρόνια μέχρι ο Δήμος να βρει τους απαραίτητους πόρους για να τα υλοποιήσει.

Είναι η δεύτερη φορά που η Εθνική Τράπεζα στερεί χώρους πράσινου και αναψυχής από τον Πειραιά, καθώς το ίδιο συμβαίνει και μέσα στο ήδη διαμορφωμένο πάρκο στα Λιπάσματα, όπου μια τεράστια έκταση παραμένει αναξιοποίητη γιατί η Τράπεζα αρνείται την παραχώρησή της στον Δήμο.

Ένας πεζόδρομος – ποδηλατόδρομος στις γραμμές του τρένου

«Μια ιστορική γραμμή γίνεται μονοπάτι ανάπτυξης και ζωής» δήλωσε ο Γιάννης Μώραλης, Δήμαρχος Πειραιά (9/9/2025) μετά τη συμφωνία που υπογράφηκε μετά από πολλά χρόνια άκαρπων προσπαθειών ανάμεσα στον Δήμο Πειραιά και τη ΓΑΙΟΣΕ. Το μίσθωμα έχει οριστεί στα 25 έτη με 1.800 ευρώ μηνιαίως, ενώ τη μελέτη έχει αναλάβει δωρεάν το ΤΕΕ. Πλέον, τα κρίσιμα ερωτήματα είναι πώς θα υλοποιηθεί το έργο και πότε.

Η γραμμή του τρένου που πρόκειται να αξιοποιηθεί ξεκινά από τον Άγιο Διονύσιο, στη Γέφυρα του Ρεμπέτη και φτάνει μέχρι τη Λεύκα με συνολικό μήκος 1.300 μέτρων και επιφάνεια περίπου 8.300 τετραγωνικών μέτρων. Θα μπορούσαμε να φανταστούμε την αξιοποίηση ως πεζόδρομο – ποδηλατόδρομο με ήπιες επεμβάσεις, καθώς στους όρους του μισθώματος αναφέρεται ότι θα πρέπει σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης η σιδηροδρομική γραμμή να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διελεύσεις τρένων.

Είναι δεδομένο ότι το πλάτος κάνει εφικτή τη χρήση της ως πεζόδρομο, δεν είναι όμως βέβαιο αν επιτρέπει και τη δημιουργία ποδηλατόδρομου, δεδομένου ότι το ελάχιστο πλάτος για ποδηλατόδρομο δύο κατευθύνσεων είναι δύο μέτρα.

Το μνημόνιο συνεργασίας υπογράφηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο, οπότε έχουν περάσει ήδη 9 μήνες και δεν έχουμε δει να ξεκινά κάποιο έργο ανάπλασης. Σε επικοινωνία που είχαμε με τον Δημήτρη Καρύδη, Αντιδήμαρχο Προγραμματισμού και Βιώσιμης Ανάπτυξης, το ΤΕΕ αναμένεται να παραδώσει τη μελέτη μέσα στο 2026, στη συνέχεια θα ακολουθήσει διαγωνισμός για την υλοποίηση του έργου, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα θα υλοποιηθεί το 2027.

Related articles

Τουλάχιστον μια πενταετία για ενιαίο δίκτυο ποδηλατοδρόμων στον Πειραιά

Με αφορμή δύο έργα δημιουργίας ποδηλατοδρόμων, εκ των οποίων το ένα ακυρώθηκε πριν ολοκληρωθεί και το άλλο αφού ολοκληρώθηκε, ερευνήσαμε αν υπάρχει κάποιο ολοκληρωμένο σχέδιο ενιαίου δικτύου ποδηλατοδρόμων και πώς αυτό θα υλοποιηθεί.

Το λιμάνι συμπιέζει τον ζωτικό χώρο των Πειραιωτών

Ο Πειραιάς πάντοτε ήταν λιμάνι καθοριστικής σημασίας (οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής) σε οποιαδήποτε ιστορική περίοδο αναφερόμαστε με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ειδικά στις μέρες μας είναι γνωστός παγκοσμίως λόγω του όγκου εμπορευμάτων, αλλά και του αριθμού των επιβατών που διακινούνται στο λιμάνι σε καθημερινή βάση. Ωστόσο, όπως συμβαίνει με όλα σχεδόν τα λιμάνια της Μεσογείου (Βαρκελώνη, Μασσαλία, Ρώμη) τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη του τουρισμού και του διεθνούς εμπορίου, προκαλούν στους πολίτες σημαντικά προβλήματα, τα οποία αφορούν από απλά θέματα της καθημερινότητας μέχρι και την υγεία τους. Σε αυτήν την έρευνα, εξετάζουμε τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις του λιμανιού, αλλά και τα οφέλη που προσφέρει στην οικονομία του Πειραιά και της χώρας γενικότερα.